Ks.abp Edward Kisiel

Urodził się 24. 02. 1918 r. w miejscowości Jundziłłowo w powiecie dziśnieńskim na Wileńszczyźnie. Jego rodzice, Franciszek i Aniela z domu Łowiec prowadzili gospodarstwo rolne, które wcześniej kupił tu ojciec Franciszka w czasie parcelacji majątku Jundziłłów.

Naukę rozpoczął w szkole w Jundziłłowie, później uczył się w Starym Pohoście, a skończył szkołę powszechną w Hermanowiczach. Od września 1932 r. po zdaniu egzaminu do IVej klasy, został uczniem Państwowego Gimnazjum im Grzegorza Piramowicza w Dziśnie. Tu wstąpił do Sodalicji Mariańskiej, należał do szkolnej orkiestry, pisywał artykuły do "Naszego Głosu". Po trzech latach nauki przeniósł się do gimnazjum w Pińsku, ponieważ pracował tam jego starszy brat, Józef. W 1937 r. zdał maturę i w tym samym roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Wilnie. Jednocześnie zapisał się na Wydział Teologiczny Uniwersytetu Stefana Batorego.

Po dwóch latach studiów, które przerwała II wojna światowa, a rząd litewski w grudniu zamknął USB, kształcił się dalej na uniwersytecie działającym tajnie pod kierunkiem rektora prof. Stefana Ehrenkreutza. Seminarium Duchowne dotrwało do okupacji niemieckiej

3..03. 1942 r. gestapo otoczyło bydynek seminaryjny i aresztowało wszystkich profesorów i kleryków. Umieszczono ich w słynnym więzieniu na Łukiszkach. Warunki w więzieniu były bardzo ciężkie. 5.05. 1942 r. wywieziono kleryków na roboty do Niemiec. Po drodze niektórym udało się uciec. Na Dworcu Wschodnim w Warszawie uciekł także diakon Kisiel. Po kilku tygodniach tułaczki po mieście dzięki pomocy ks. Błażeja Marabotto, przełożonego księży orionistów wraz z kilkoma innymi klerykami znalazł się w Łaźniewie, odległym 20 km od stolicy.

Tu mógł spokojnie kontynuować studia i przygotować się do święceń kapłańskich, które otrzymał 14.02. 1943 r. Wkrótce po prymicji udało mu się przedostać do Białegostoku. Najpierw pracował w Czarnej Wsi Kościelnej, potem w Uhowie. We wrześniu 1945 r. abp Jałbrzykowski mianował ks Kisiela prefektem szkół w parafii św. Rocha w Białymstoku. Do 1950 r. nauczał religii w szkołach podstawowych i średnich miasta, a po usunięciu jej ze szkół uczył przy kościele, równocześnie studiując na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie obronił w 1953 r. pracę doktorską. W latach 1957-1976 pełnił funkcję archidiecezjalnego wizytatora nauczania religii..

W 1971 r. został powołany przez ks. abp.H Gulbinowicza na stanowisko kanclerza Kurii Arcybiskupiej, a w r. 1976 miejscowa kapituła wybrała go wikariuszem kapitulnym Archidiecezji w Białymstoku.

. 3.05.1976 r. z rąk papieża Paweła VI otrzymał nominację na biskupa, a święcenia kapłańskie przyjął 27 06 tegoż roku z rąk Prymasa Kardynała Stefana Wyszyńskiego.. W czasie posługi duszpasterskiej ks.bpa Edwarda Kisiela imponująco rozwinęło się budownictwo sakralne. Przy nowych świątyniach i kaplicach powstawały parafie , które erygował w liczbie 18. Wybudowano Seminarium Duchowne, dostosowano też do potrzeb Kurii budynki dawnej plebanii Jarnej.

Ojciec św. Jan Paweł II podczas swej IV-ej Pielgrzymki do Ojczyzny ogłosił powołanie do życia diecezji białostockiej , a jej pierwszym ordynariuszem mianował dotychczasowego administratora apostolskiego ks.bp. E Kisiela. Natomiast 25.03.1992 r. Jan Paweł II utworzył arcybiskupstwo i metropolię białostocką., powołując na pierwszego arcybiskupa metropolitę ks bp. Edwarda Kisiela, który później kilkakrotnie gościł w Watykanie. Swoją ostatnia wizytę "ad lumiana apostolorum" odbył tam w styczniu 1993 r. obchodząc 14 lutego tego samego roku złoty jubileusz kapłaństwa.

Ciężka, nieuleczalna choroba nie pozwoliła na dalszą pracę Zmarł 28.09. 1993 r. Żegnany przez tłumy wiernych świeckich i duchowieństwa został pochowany w krypcie katedry białostockiej

- - -

Od roku 1980 ks bp. Edward Kisiel, patronował wszelkim inicjatywom związanym z organizowaniem zjazdów wychowanków gimnazjum dziśnieńskiego będąc w r. 1980 gospodarzem: pierwszego dużego Zjazdu Wychowankow Gimnazjum w Dziśnie w Studzienicznej pod Augustowem (na terenie wypoczynkowym dla księży należącym do biskupstwa w Białymstoku a także Domu Rekolekcyjnego biskupstwa w Łomży.), który był połączony ze zwiedzaniem okolic i przejażdżkach po jeziorach oraz mniejszego w Pałacu Biskupim w Białymstoku, z wycieczką do Puszczy Białowieskiej. Kilkakrotnie też sam brał udział w spotkaniach w Kaliszu Pomorskim organizowanych przez ks.Józefa Bujonka. W czasie wspólnych, koleżeńskich przechadzek zgodne ze swoją dewizą duszpasterską ewangelizacji, głosił słowo Boże, dzieląc się z innymi swoimi przemyśleniami . Był przy tym człowiekiem niezwykle skromnym i ofiarnym.